woensdag 7 juli 2010

Ik blijf me verbazen, de schrik nog niet voorbij

Goede middag,

Het is iets over vijven op woensdagmiddag. Je blijft je verbazen. Om 15.00 uur word ik opgehaald om naar de kaakpoli te worden gebracht. De reden is dat ik vanochtend heb aangegeven, dat ik vorige week wat last kreeg van de kies, waarin in de aanloop naar de operatie een vulling is vervangen. Dat moet weer, omdat je bij een hartklep operatie alle risico op Endocarditis (ontsteking van de hartspier) wilt uitsluiten. Krijg je dit, dan lig je zes weken in het ziekenhuis aan de antibiotica. Dus het zekere voor het onzekere genomen en het even gemeld.
Ik word door een vrijwilliger vriendelijk doch dringend in een rolstoel gezet. Nee lopen is er niet meer bij. Ik ben per slot van rekening hartpatiënt. Na de kaakfoto naar de kaakchirurg, die direct heel moeilijk kijkt. Hij bekijkt ook mijn gebit en probeert met koude het gevoel op te wekken, dat ik in de afgelopen week voelde. We concluderen dat het niet lukt. Ik denk gelukkig er is niks wat een operatie in de weg staat. De chirurg kijkt nog eens moeilijk en zegt dat als hij dit beeld had gezien ik hier niet had gezeten. Mijn verstandskiezen hadden eruit gemoeten. Nee hè, je gaat toch niet roepen nu niet opereren eerst die kiezen eruit, verzucht ik. Onderhandelingen volgen lijkend op wat ik eerder meemaakte (dat vertel ik nog wel eens). Mogelijk zou de cardioloog er niet blij mee zijn, zegt hij, en als het mis gaat en bij een kweek komt er een bacterie uit die bij de verstandskiezen zit dan heeft hij een probleem. Hij concludeert uiteindelijk: ik noteer nu focus vrij, maar die kiezen moeten er wel uit. Pfffffff

Dan (lang) wachten want ik mag niet teruglopen en degene, die me moet ophalen is telefonisch niet bereikbaar.... Op de afdeling aangekomen moet ik direct naar poli cardiologie (ik had daar naar toe gebracht moeten worden) om de hartecho te laten maken. Een verpleegkundige vraagt wil je zelf lopen. Natuurlijk wil ik dat. Ze loopt mee en samen lopen we achter de vrijwilliger aan, die me in de rolstoel terugbracht. Hopen maar, dat hij niet omkijkt. Na de echo die gladjes verloopt (veel gel) mag ik zelf teruglopen, dat kon ik vanochtend toch ook........

Ik ben gewoon niet geschikt om de patiëntenrol uit te voeren.

Nog 13,5 uur te gaan. Vanavond Duitsland - Spanje kijken?

Groet, Jerry

Geen opmerkingen:

Een reactie posten