Summertime and the living is easy

Eindelijk zaterdag 17 juli de 1e keer na lange tijd, dat ik mijn laptop weer beroer. Ik had gisteren willen beginnen met de uitspraak 'er ligt van alles maar je kunt nergens bij' gevleugelde woorden van mijnheer van Eijk, mijn laatste buurman in het ziekenhuis. Een goedaardige oude brombeer. Mijnheer van Eijk is net weg, naar het ziekenhuis in Woerden, verder revalideren in de buurt van zijn dochter. Ik vertel nog wel wat meer over zijn uitspraak.

Nu ff ikzelf.

Velen van jullie zijn via verschillende kanalen op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen. Het was zwaar, heel zwaar.

Nadat de zaterdag van de troostfinale (hoeveel troost kun je daaruit putten?) de drains waren verwijderd (wat zitten ze diep en wat doet dat ongelofelijk zeer!), ging het van in plaats van beter steeds meer berg af. Zondag werd ik tijdens de finale naar bed gestuurd en ik heb een belangrijk deel van de finale alleen als een ruis aan me voorbij horen gaan waarvan ik hoopte dat die gauw zou stoppen. Maandag in de loop van dag werd een harttamponade geconstateerd. Dat leidde om 23.00 uur tot spoed heroperatie. Alles weer open, uitgezonderd het feest aan de hart-longmachine. Alle vocht en bloedstolsels rond het hart worden dan weggezogen en schoongespoeld, zodat het hart zich weer kan volzuigen met bloed.

De operatie was succesvol. Die nacht op de IC voor het eerst geleerd wat hyperventileren en doodsnood is. Ik kreeg mijn gehele ademhaling niet meer onder controle. Dat leidde tot forse paniek bij zowel de IC verpleegkundige als mijzelf.

Dinsdag in de loop van de dag terug naar de afdeling. De gelukzalige morfinepomp onder handbereik. Woensdag zijn de nieuwe drains verwijderd. Ik was beter voorbereid heb om een morfineshot gevraagd. Een jonge thorax chirurg deed het met beleid en was naast heel kundig, gewoon heel aardig.

En dan moet het beter gaan. Je moet snel verlichting voelen, meer adem, etcetera. Maar dat gebeurde niet omdat mijn lichaam het presteerde om in enkele dagen meer dan zeven liter vocht achter de longen vast te houden, waardoor de kortademigheid voortduurde. Vanaf donderdagochtend wordt de medicatie die ik daarvoor al kreeg intraveneus ingebracht. Het effect is nu dat ik vandaag meer dan zeven liter kwijt ben.

De onderhandelingen over het ontslag zijn geopend. Geregeld dat het ontslaggesprek al gisteren heeft plaatsgevonden. Zodat een opnieuw goede thoraxfoto in het weekend tot een spoedig ontslag kan leiden. De foto is al genomen. Nu wachten.

Iedereen heel erg bedankt voor de smsjes, kaarten, mailtjes en alle andere vormen waarin je hebt laten weten dat je meeleeft!

Ik ben jullie nog schuldig een toelichting op de titel Summertime.... (want het gaat beter, maar ik mag nog niet weg). Gisteravond toen ik wilde beginnen aan deze blog, maar er de puf niet voor had. Werd ik gevraagd om naar een bijzonder optreden te komen in de multifunctionele ruimte van de verpleegafdeling. Daar stond een van de verzorgenden, die juist nog de koffie had rondgebracht. Zij zong vier korte stukken waaronder een deel uit Porgy Bess. Zo mooi, zo goed. Ze is een donkere vrouw en blijkt recent haar masters zang aan de HKU te hebben gehaald. Minuten daarvoor nog een onzekere, niet goed NL sprekende vrouw die koffie, nu een krachtige Jessey Norman die laat zien wat muziek met mensen kan doen. Ontroerend.

Wordt vervolgd.